Fantastycznie jest zapoznawać się z nowym kolejnym utworem muzycznym. Stanowi to trochę odczytywanie czyichś myśli, i dlatego uważam, że to naprawdę fascynujące zajęcie. Może łatwo mieć takie podejście, ze względu na moją biegłość w czytaniu nut, ale sądzę, że na każdym poziomie zaawansowania istnieje wiele pięknych utworów, melodii i ten proces może cieszyć każdego.

  1. Co wiesz o kompozytorze danego utworu? Dobrze jest chociaż orientować się jaką muzykę tworzył, jakich środków używał, w jaki sposób wykonywać jego dzieła itd. Poświęć chwilę na to, by dowiedzieć się o tych istotnych faktach – taka wiedza często nakreśla m.in. sposób wydobycia dźwięku, zachowanie pewnych stylów wykonawczych, pomaga rozumieć dzieło muzyczne. 
  2. Zanim Twoje palce dotkną klawiszy – przejrzyj wzrokowo każdą linijkę utworu. Zapoznaj się z nim w sposób ogólny. Jeśli jest długi, zrób tak z jedną częścią, potem z następną.
  3. Rozczytaj utwór każdą ręką oddzielnie. To ważne, żeby usłyszeć i posłuchać każdej partii, a także, by opracować palcowanie i po prostu nauczyć każdą rękę wszystkich „ruchów” i artykulacji. Twoje ręce muszą wiedzieć, co mają grać. 
  4. W następnym etapie połącz obydwie ręce. Ten etap wymaga dłuższego czasu, ale dzięki temu można powoli uczyć się utworu na pamięć. Najlepiej ćwiczyć dany fragment, aż do momentu swobodnego grania. To wszystko zależy od stopnia zaawansowania Twojej gry na pianinie i biegłości w czytaniu zapisu muzycznego. 
  5. Nie pomijaj trudnych miejsc. Poświęć im więcej czasu i uwagi, niewyćwiczone fragmenty ciągle będą niewyćwiczone 🙂 Dbaj o to, by grać rozluźnioną ręką, aktywne powinny być jedynie palce, a najbardziej ich końcówki. Wszelkie problemy techniczne staraj się rozpracowywać na bieżąco. Jeżeli boli Cię ręka i czujesz spięcia, rozluźnij ją, lub zmień fragment do ćwiczenia. Kiedy nie umiesz poradzić sobie z dyskomfortem w czasie grania danego fragmentu utworu, poradź się swojego nauczyciela, poszukaj rozwiązania.
  6. Zorientuj się również, czy występują fragmenty takie same, podobne, czy powtarzają się schematy rytmiczne, melodyczne, itp. Zaoszczędzisz sobie pracy. 
  7. Spróbuj grać teraz dłuższe fragmenty. Odnajdź większe całości, poskładaj ze sobą kolejne frazy i motywy. Staraj się grać w rozsądnie wolnym tempie, zwiększaj je stopniowo tak, by swoboda grania sama dodawała Ci szybkości. Jeżeli od samego początku grasz szybko, niestety zapamiętujesz błędy, nie dostrzegasz ważnych szczegółów i ucierpieć może na tym jedynie sama muzyka zawarta między nutami. Tak, tak, nawet nie w samych dźwiękach tkwi muzyka – ale w połączeniach między nimi! Dlatego tak ważne jest granie w wolnym tempie, przy uważnym słuchaniu każdej nuty. Ta praca przyniesie efekt i rezultat w czasie wykonywania utworu już w docelowym tempie.

Teraz możesz większą uwagę poświęcić muzykalności. Dotarłeś do najważniejszego etapu pracy na dziełem muzycznym. Na ten temat można z pewnością pisać całe tomy. O muzykalności, wyrazowości, interpretacji, przekazie emocjonalności lub właśnie powstrzymywaniu emocji…
Wykorzystuj dynamikę, agogikę, artykulację i inne środki do wyrażania sensu każdej frazy, a następnie całego utworu, tak by stanowił spójną całość. O to przede wszystkim chodzi w muzyce. Całe te ćwiczenie, odczytywanie nut, nauka na pamięć zmierza do tego, by wprowadzić słuchacza do świata muzyki i za pomocą dźwięków instrumentu – opowiadać.

Categories: Blog - PianoForma