Rodzic zapisujący dziecko na naukę gry na instrumencie, powinien zdawać sobie sprawę z dużej odpowiedzialności, którą bierze także na siebie. Początkowy zapał dziecka do nauki i ćwiczenia w domu, w końcu zmienia się lub zupełnie zanika. Warto więc na samym początku wypracować z dzieckiem dobre nawyki i pewne zasady.

Dziecko musi wiedzieć jak należy ćwiczyć w domu. Tego powinno dowiedzieć się od swojego nauczyciela. To istotne, by czas poświęcany nauce, nie został zmarnowany lub nie stawał się powodem do zniechęcenia. Lekcja to wartościowy czas, kiedy nauczyciel  nakierowuje ucznia na właściwe ćwiczenie, ustawia prawidłowo ręce, uczy nowych rzeczy. Każda kwestia wymaga potem wielorazowego przećwiczenia i podejścia do tematu na nowo. Systematyczna i regularna praktyka pozwala osiągać coraz lepszą sprawność techniczną palców, kształtuje umiejętność przekazywania emocji, wyrazowości utworu, przyczynia się do postępów w graniu na instrumencie. Jest to długi proces, który wymaga wytrwałości i cierpliwości, ale który daje satysfakcję na każdym poziomie zaawansowania.

Wiele zasług należy przypisać rodzicom, którzy nieustannie zachęcają dziecko do ćwiczenia, ale także pilnują, by rzeczywiście grało one mądrze i prawidłowo. Nie sposób oczekiwać efektów, jeżeli dziecko gra jedynie na lekcji z nauczycielem. Tylko rodzic jest w stanie najlepiej towarzyszyć swojemu dziecku w tym długotrwałym procesie nauki. Wiadomym jest, że niegrający na żadnym instrumencie rodzic, nie wie jak prowadzić w nauce swoją pociechę, jednak pewne kwestie jest w stanie dopilnować, po konsultacji z nauczycielem. On może wskazać, na co zwracać uwagę.
Jeśli młodszy/starszy uczeń z sukcesem przezwycięży różne słabsze momenty, będzie miał siłę do większego zaangażowania i sam nauczy się systematyki.

A o sposobach motywowania do grania dowiecie się w kolejnych postach!

Categories: Blog - PianoForma